ପାଟନା ହାଇକୋର୍ଟ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରାୟରେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, କେବଳ ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱ କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ ନ ହେବା ତଲାକର ବୈଧ ଆଧାର ନୁହେଁ। ତେବେ ଯଦି ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଜୀବନରେ ମାନସିକ ନିର୍ଯାତନା, ପରସ୍ପର ଅବିଶ୍ୱାସ, ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ଅଲଗା ରହିବା ଓ ଆପରାଧିକ ମାମଲା ଭଳି ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ତେବେ ତାହା ତଲାକର ଆଧାର ହୋଇପାରେ।
ଜଷ୍ଟିସ ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଖର ଝା ଓ ବିବେକ ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ଖଣ୍ଡପୀଠ ଏହି ମାମଲାର ଶୁଣାଣି କରିଥିଲେ। ପତ୍ନୀ ଫ୍ୟାମିଲି କୋର୍ଟଙ୍କ ତଲାକ ରାୟକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରି ହାଇକୋର୍ଟରେ ଆବେଦନ କରିଥିଲେ।
ଅଦାଲତ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି IVF ଚିକିତ୍ସା କରାଇବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଯଦି ଦମ୍ପତିଙ୍କର ସନ୍ତାନ ନ ହୁଏ, ତାହାକୁ ଆଧାର କରି ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏହି ମାମଲାରେ ପରସ୍ପର ବିରୋଧ, ମାନସିକ ନିର୍ଯାତନା ଏବଂ ସମ୍ପର୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବନତି ହୋଇଥିବାରୁ ଫ୍ୟାମିଲି କୋର୍ଟଙ୍କ ତଲାକ ରାୟକୁ ବଜାୟ ରଖାଯାଇଛି।
କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି, “ବିବାହ କେବଳ ସନ୍ତାନ ନ ହେବା କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅଲଗା ରହିବା ଯୋଗୁଁ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ ନାହିଁ। ବରଂ ପରସ୍ପର ବିଶ୍ୱାସ ଭାଙ୍ଗିଯିବା, ଆପରାଧିକ ମାମଲା, ବାରମ୍ବାର ସମଝୌତା ବିଫଳ ହେବା ଏବଂ ମାନସିକ ନିର୍ଯାତନା ପ୍ରମାଣିତ ହେବା ହିଁ ତଲାକର ପ୍ରକୃତ କାରଣ।”
ଏହି ଦମ୍ପତି ୧୨ ଜୁନ୍ ୨୦୧୦ରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ। ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଉଭୟ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ଚିକିତ୍ସା କରାଇଥିଲେ ଏବଂ IVF ପ୍ରକ୍ରିୟାର ମଧ୍ୟ ସହାୟତା ନେଇଥିଲେ। ମେଡିକାଲ ରେକର୍ଡରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ, ଉଭୟେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସମାନ ଭାବରେ ପ୍ରୟାସ କରୁଥିଲେ। କୋର୍ଟ ଏହି ମାମଲାରେ ସନ୍ତାନ ନ ହେବା ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ କିମ୍ବା ସ୍ତ୍ରୀ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୋଷୀ କରିନାହାନ୍ତି।
ଅଦାଲତ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ସନ୍ତାନ ନ ହେବା ଦମ୍ପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାନସିକ ଚାପ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ତଥାପି ସେମାନେ ବିବାହକୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ।
୨୦୧୮ ମସିହାରେ ପତ୍ନୀ ସ୍ୱାମୀ ଓ ତାଙ୍କ ପରିବାର ବିରୋଧରେ ଯୌତୁକ ନିର୍ଯାତନା, ମାଡ଼ମାରି, ହତ୍ୟା ଉଦ୍ୟମ ଓ ଉତ୍ପୀଡ଼ନ ଭଳି ଅଭିଯୋଗ ଆଣି ମାମଲା ରୁଜୁ କରିଥିଲେ। ସେ ଆହୁରି ଅଭିଯୋଗ କରିଥିଲେ ଯେ, ସନ୍ତାନ ନ ହେବାରୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ଚାପ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ତେବେ ସ୍ୱାମୀ ଏହି ସବୁ ଅଭିଯୋଗକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିଥିଲେ।
କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲିଥିବା ଆପରାଧିକ ମାମଲାରେ ଅଭିଯୋଗ ପ୍ରମାଣିତ ନ ହେବା ମଧ୍ୟ ବିବାହ ଆଗକୁ ଚାଲିପାରିବ କି ନାହିଁ, ତାହା ବିଚାର କରିବାର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣ।
ଶେଷରେ ହାଇକୋର୍ଟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ବିବାହ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ୩୪ ଲକ୍ଷ ୭୬ ହଜାର ଟଙ୍କା ସ୍ଥାୟୀ ଭରଣପୋଷଣ ଭାବେ ଦୁଇଟି କିସ୍ତିରେ ଦେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି।
କୋର୍ଟଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରଥମ କିସ୍ତି ୧୫ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ କିସ୍ତି ପ୍ରଥମ କିସ୍ତି ପ୍ରଦାନର ୬୦ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଦେବାକୁ ହେବ। ଯଦି ସ୍ୱାମୀ ଏହି ରାଶି ପ୍ରଦାନ ନ କରନ୍ତି, ତେବେ ପତ୍ନୀ ଆଇନଗତ ଉପାୟରେ ଏହା ଆଦାୟ କରିପାରିବେ।
